کارت های هوشمند بدون تماس چگونه کار می کنند؟

سیستم کارت های هوشمند بدون تماس ارتباط نزدیکی با سیستم های کارت هوشمند تماسی دارد. مانند سیستم های کارت هوشمند تماس، اطلاعات بر روی یک تراشه جاسازی شده در داخل ذخیره می شود کارت هوشمند بدون تماس . با این حال، برخلاف کارت هوشمند تماسی، برق عرضه شده به کارت و همچنین داده های مبادله شده بین کارت و خواننده بدون استفاده از کنتاکت ها، با استفاده از میدان های مغناطیسی یا الکترومغناطیسی برای تغذیه کارت و همچنین تبادل داده ها با خواننده، به دست می آید.

کارت هوشمند بدون تماس شامل یک آنتن است که در بدنه پلاستیکی کارت (یا داخل یک جا کلیدی، ساعت یا سند دیگر) تعبیه شده است. هنگامی که کارت وارد میدان الکترومغناطیسی خواننده می شود، تراشه موجود در کارت روشن می شود. هنگامی که تراشه روشن می شود، یک پروتکل ارتباطی بی سیم برای انتقال داده ها بین کارت و خواننده برقرار می شود.

چهار عملکرد زیر توالی وقایعی را که هنگام نزدیک شدن یک کارت هوشمند بدون تماس به کارتخوان اتفاق می‌افتند، در سطح بالایی توصیف می‌کنند:

• انتقال انرژی به کارت برای تغذیه مدار مجتمع (تراشه)
• انتقال سیگنال ساعت
• انتقال اطلاعات به کارت هوشمند بدون تماس
• انتقال داده از کارت هوشمند بدون تماس

از این رو، هنگامی که کارت در محدوده میدان الکترومغناطیسی با فرکانس مورد نیاز قرار گرفت، کارت برای برقراری ارتباط با خواننده آماده می شود. از آنجایی که کارت های هوشمند بدون تماس شرح داده شده در این سؤالات متداول بر اساس استاندارد ISO/IEC 14443 هستند، این فرکانس 13.56 مگاهرتز و خواننده ای که با استاندارد مطابقت داشته باشد، میدان فعال سازی (محدوده) حدود 4 اینچ (تقریباً 10 سانتی متر) خواهد داشت. به عبارت دیگر، کارت باید در فاصله 10 سانتی متری یک خواننده قرار داشته باشد تا بتواند به طور موثری تغذیه شود. با این حال، محدوده موثر برای ارتباطات برای خواندن کارت به تعدادی از عوامل مانند قدرت خواننده، آنتن خواننده و آنتن کارت بستگی دارد.