Przyjmij „RFID” i pożegnaj się z tradycyjnymi kodami kreskowymi!

Komponent RFID zawiera znacznik RFID z wbudowanym chipem elektronicznym, który można podłączyć do anteny i który może przesyłać informacje do urządzenia odbiorczego RFID (czytnika), które wymaga baterii lub zewnętrznego źródła zasilania w celu zapewnienia wymaganej mocy.

Jeśli chodzi o metodę pozyskiwania mocy chipa mikroelektronicznego RFID, wykorzystuje ona głównie fale RF do zdalnego zasilania końca znacznika RFID za każdym razem, gdy komunikuje się z urządzeniem odbiorczym. Główną cechą systemów RFID jest to, że na żądanie może reagować na instrukcje urządzenia odbiorczego lub przesyłać informacje, a chip RFID może również dekodować instrukcje z urządzenia odbiorczego za pomocą mocy dostarczanej przez falę RF.

Wbudowany nadajnik RF jest wbudowany w niektóre chipy RFID, które mogą tworzyć własny sygnał RF. Nazywa się to „aktywnym” RFID. Nadajnik tego typu technologii jest nie tylko bardziej skomplikowany i kosztowny. Może nie wystarczyć do pełnego dostarczenia wymaganej mocy, aby uniknąć takiej złożoności i umożliwić jednoczesną komunikację znacznika RFID z urządzeniem odbiorczym, znacznik RFID musi dostosowywać takie właściwości, jak impedancja i powierzchnia równoważna radarowi.

W tym przypadku pomocna będzie modyfikacja charakterystyki sygnału, np. amplitudy czy fazy aktywnego znacznika RFID przesyłanego do urządzenia odbiorczego. Technologia ta, zwana także rozproszeniem wstecznym lub modulacją obciążenia, stanowi podstawę „pasywnego” RFID. RFID nie jest wbudowany w nadajnik RF.

Chociaż RFID nie jest jedyną technologią zautomatyzowanej identyfikacji i przechwytywania danych na świecie, obecnie, taka jak kody kreskowe 1D lub 2D oraz technologia optycznego automatycznego rozpoznawania (OCR), jest również szeroko stosowana na rynku i ma stosunkowo niską cenę.

Mimo to technologia RFID ma kilka przewag konkurencyjnych.

Po pierwsze, zaletą RFID jest bezkontaktowy odbiór. W zależności od częstotliwości i rozmiaru znacznika zasięg odbioru pasywnego znacznika RFID może wynosić od kilku milimetrów do kilku metrów; zasięg aktywnego znacznika RFID do 100 metrów i więcej nie stanowi problemu.

Po drugie, RFID nie wymaga widoczności optycznej ani odbioru znaczników, nawet jeśli metal i inne materiały powodują silne zakłócenia lub do rozwiązania tego problemu potrzebne są specjalne znaczniki.

Po trzecie, może odbierać wiele sygnałów znaczników jednocześnie. W przypadku niektórych protokołów komunikacyjnych urządzenie odbiorcze może zidentyfikować setki różnych znaczników RFID w ciągu kilku sekund;

Jeśli chodzi o klasyfikację różnych typów RFID, najczęstszym sposobem jest klasyfikacja częstotliwości różnych systemów RFID, takich jak niska częstotliwość (LF), wysoka częstotliwość (HF) i ultrawysoka częstotliwość (UHF), ale oprócz tych trzech klasyfikacji Poza prawem, nadal można podsumować cztery typy klasyfikacji na podstawie metod elektryczności i komunikacji przenoszonych przez fale elektromagnetyczne między znacznikiem RFID a urządzeniem odbiorczym.

Po pierwsze, pomiędzy znacznikiem RFID a urządzeniem odbiorczym wykorzystywane są fale elektromagnetyczne lub fale elektryczne do przenoszenia prądu i wzajemnej komunikacji. Nazywa się ją także „bezprzewodową komunikacją bliskiego pola” (NFC) lub technologią działania w polu dalekim.

Drugim jest klasyfikacja, czy znacznik RFID ma wbudowany nadajnik RF, czyli klasyfikacja przy użyciu technologii aktywnej lub pasywnej.

Trzecią kwestią jest to, czy chip wbudowany w znacznik RFID jest chipem tylko do odczytu, czy wbudowanym chipem nie tylko do odczytu, który może zapisywać nowe informacje w chipie raz lub kilka razy na podstawie instrukcji przesyłanych przez odbiornik RFID.

Po czwarte, sklasyfikowaj protokół komunikacyjny używany pomiędzy znacznikiem RFID a urządzeniem odbiorczym RFID.