RFID NFC: تفاوت بین RFID و NFC چیست؟

اگر تحولات صنعت فناوری را به صورت نیمه منظم دنبال کنید، احتمالاً با اصطلاحات ارتباط میدان نزدیک (NFC) و شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) آشنا هستید. اخیراً ممکن است RFID را در اخبار دیده باشید یا به شما گفته شده باشد که تلفن همراه شما یک دستگاه NFC است. در هر صورت، این مقاله به چند سوال در مورد RFID NFC پاسخ خواهد داد.

تفاوت بین RFID NFC چیست یا اصلاً متفاوت هستند؟

پاسخ کوتاه:
RFID فرآیندی است که طی آن اقلام به طور منحصر به فرد با استفاده از امواج رادیویی شناسایی می شوند و NFC یک زیر مجموعه تخصصی در خانواده است. فناوری RFID . به طور خاص، NFC شاخه ای از RFID فرکانس بالا (HF) است و هر دو در فرکانس 13.56 مگاهرتز کار می کنند. NFC به گونه‌ای طراحی شده است که شکل امن تبادل داده باشد و دستگاه NFC می‌تواند هم یک خواننده NFC و هم یک برچسب NFC باشد. این ویژگی منحصربه‌فرد به دستگاه‌های NFC اجازه می‌دهد تا به صورت همتا به همتا ارتباط برقرار کنند.

پاسخ طولانی:
طبق تعریف، RFID روشی برای شناسایی منحصر به فرد اقلام با استفاده از امواج رادیویی است. حداقل، یک سیستم RFID شامل یک برچسب، یک خواننده و یک آنتن است. خواننده یک سیگنال بازجویی از طریق آنتن به برچسب ارسال می کند و برچسب با اطلاعات منحصر به فرد خود پاسخ می دهد. برچسب های RFID یا فعال یا غیرفعال هستند.

برچسب‌های فعال RFID حاوی منبع انرژی مخصوص به خود هستند که به آنها امکان پخش با برد خواندن تا 100 متر را می‌دهد. دامنه خواندن طولانی آنها تگ های RFID فعال را برای بسیاری از صنایع که مکان دارایی و سایر پیشرفت ها در لجستیک مهم هستند ایده آل می کند.

تگ های RFID غیرفعال منبع تغذیه خود را ندارند. در عوض، آنها از انرژی الکترومغناطیسی ارسال شده از خواننده RFID تغذیه می شوند. از آنجایی که امواج رادیویی باید به اندازه کافی قوی باشند تا تگ ها را تغذیه کنند، تگ های RFID غیرفعال دارای محدوده خواندن از تماس نزدیک و تا 25 متر هستند.

برچسب‌های RFID غیرفعال عمدتاً در سه محدوده فرکانس کار می‌کنند:

• فرکانس پایین (LF) 125 -134 کیلوهرتز
• فرکانس بالا (HF) 13.56 مگاهرتز
• فرکانس فوق العاده بالا (UHF) 860 - 960 مگاهرتز

دستگاه های ارتباطی میدان نزدیک در همان فرکانس (13.56 مگاهرتز) با خوانندگان و برچسب های HF RFID کار می کنند. استانداردها و پروتکل های فرمت NFC بر اساس استانداردهای RFID مشخص شده در ISO/IEC 14443، FeliCa، و اساس بخش هایی از ISO/IEC 18092 است. این استانداردها با استفاده از RFID در کارت های مجاورتی سروکار دارند.

به عنوان یک نسخه دقیق HF RFID، دستگاه های ارتباطی میدان نزدیک از محدودیت های محدوده خواندن کوتاه فرکانس رادیویی آن بهره برده اند. از آنجایی که دستگاه‌های NFC باید در مجاورت یکدیگر قرار داشته باشند، معمولاً بیش از چند سانتی‌متر نیست، به یک انتخاب محبوب برای برقراری ارتباط امن بین دستگاه‌های مصرف‌کننده مانند تلفن‌های هوشمند تبدیل شده است.

ارتباط همتا به همتا یک ویژگی است که NFC را از دستگاه های معمولی RFID متمایز می کند. یک دستگاه NFC می تواند هم به عنوان خواننده و هم به عنوان یک برچسب عمل کند. این توانایی منحصر به فرد، NFC را به گزینه ای محبوب برای پرداخت بدون تماس تبدیل کرده است، یک محرک کلیدی در تصمیم بازیگران با نفوذ در صنعت موبایل برای گنجاندن NFC در گوشی های هوشمند جدیدتر. همچنین، تلفن‌های هوشمند NFC با ضربه زدن روی دو دستگاه، اطلاعات را از یک گوشی هوشمند به گوشی دیگر منتقل می‌کنند که اشتراک‌گذاری داده‌هایی مانند اطلاعات تماس یا عکس‌ها را به یک کار ساده تبدیل می‌کند. اخیراً ممکن است کمپین های تبلیغاتی را دیده باشید که از پوسترهای هوشمند برای انتقال اطلاعات به مصرف کنندگان استفاده می کردند.

همچنین، دستگاه های NFC می توانند غیرفعال بخوانند برچسب های NFCو برخی از دستگاه‌های NFC قادر به خواندن برچسب‌های غیرفعال RFID HF هستند که با ISO 15693 مطابقت دارند. داده‌های این برچسب‌ها می‌توانند حاوی دستوراتی برای دستگاه مانند باز کردن یک برنامه تلفن همراه خاص باشند. ممکن است تگ‌های HF RFID و برچسب‌های NFC را بیشتر در تبلیغات، پوسترها و علائم مشاهده کنید زیرا روشی کارآمد برای انتقال اطلاعات به مصرف‌کنندگان است.

در پایان روز، NFC بر اساس استانداردهای HF RFID ساخته شده و محدودیت‌های فرکانس کاری خود را به یک ویژگی منحصر به فرد از ارتباطات میدان نزدیک تبدیل می‌کند.