ممکن است درباره برچسب RFID Gen 2 ندانید

تگ های RFID UHF Gen 2 دارای چهار بانک حافظه هستند:

EPC

کاربر

رزرو شده است

چیپست یا مدار مجتمع (IC)، این چهار بانک حافظه را در خود جای داده و جایی است که تمام داده ها در آن ذخیره می شوند. برخی از چیپ‌ست‌ها دارای تخصیص بیت‌های متفاوتی بین چهار بانک هستند تا حافظه کاربر بیشتر یا شماره EPC طولانی‌تری داشته باشند. هر چیپست منحصر به فرد است، اما اصول اولیه یکسانی برای همه اعمال می شود.

در زیر حقایقی در مورد بانک های حافظه UHF Gen 2 آمده است:

1. هر بانک با شماره و عنوان اختصاص داده شده توسط EPCglobal برچسب گذاری شده است.

(11) بانک حافظه کاربر

(10) بانک حافظه TID

(01) بانک حافظه EPC

(00) بانک حافظه رزرو شده

2. کلمه عبور kill و access در بانک حافظه رزرو شده (00) ذخیره می شود.

3. پسوردهای دسترسی و کشتن هر دو 32 بیتی هستند.

4. بانک حافظه کاربر مکانی را برای داده های تعریف شده توسط کاربر فراهم می کند.

5. بانک حافظه کاربر در همه چیپست ها گنجانده نشده است، اما اگر یک برچسب دارای حافظه کاربر باشد، از طرف سازنده خالی می شود.

6. حافظه کاربر از 32 بیت تا بیش از 64k متغیر است.

7. EPC مخفف "Electronic Product Code" است که نباید با UPC که مخفف "Universal Product Code" است اشتباه گرفته شود.

8. طول اعداد EPC از 96 بیت تا 496 بیت متغیر است. متداول ترین طول های EPC 96 و 128 بیت هستند.

9. برخی از تولیدکنندگان چیپست شماره EPC خود را منحصر به فرد می کنند، در حالی که برخی دیگر این کار را نمی کنند. هنگام خرید تگ های RFID توجه به این نکته ضروری است. اگر تگ‌هایی را بدون EPC منحصربفرد خریداری کنید، هنگامی که برچسب‌ها خوانده می‌شوند، به نظر می‌رسد که تنها یک تگ در قسمت خوانده شده گزارش شده است. اگر برچسب‌های EPC منحصربه‌فرد نیستند، می‌توان آن‌ها را با استفاده از چاپگر RFID (اگر اینله یا برچسب‌های RFID) یا با رمزگذاری یک تگ در یک زمان به مقادیر منحصربه‌فرد کدگذاری کرد.

10. مگر اینکه ناحیه حافظه EPC قفل باشد، مقادیر EPC را می توان هر چند بار که لازم باشد خوانده و بازنویسی کرد.

11. هنگامی که برچسب های RFID بر روی موارد برای برنامه های خاص مانند زنجیره تامین یا خرده فروشی قرار می گیرند، شماره EPC با استفاده از یک طرح شناسایی کدگذاری می شود. طرح‌های شناسایی EPC توسط GS1 ایجاد شده‌اند و نحوه کدگذاری شماره EPC را بسته به استفاده از مورد توضیح می‌دهند. طرح‌های شناسایی برای توضیح تخصیص بیت برای شماره EPC و تعیین تعداد بیت‌ها در سربرگ، مقدار فیلتر، پارتیشن، پیشوند شرکت، مرجع آیتم و شماره سریال تنظیم شده‌اند. این طرح‌ها برای استاندارد کردن تخصیص EPC ایجاد شده‌اند و در صنایعی مانند وزارت دفاع، و در حوزه‌هایی مانند تجارت جهانی (GTIN) و دارایی‌های برگشت‌پذیر جهانی (GRAI) استفاده می‌شوند.