Możesz nie wiedzieć o znaczniku RFID drugiej generacji

Tagi RFID UHF Gen 2 mają cztery banki pamięci:

EPC

Użytkownik

Zarezerwowane

Chipset, czyli układ scalony (IC), mieści te cztery banki pamięci i to w nich przechowywane są wszystkie dane. Niektóre chipsety mają różną alokację bitów pomiędzy czterema bankami, aby zapewnić większą pamięć użytkownika lub dłuższy numer EPC. Każdy chipset jest wyjątkowy, ale we wszystkich obowiązują te same podstawowe zasady.

Poniżej znajdują się fakty na temat banków pamięci UHF Gen 2:

1. Każdy bank jest oznaczony numerem i tytułem nadanym przez EPCglobal.

(11) Bank pamięci użytkownika

(10) Bank pamięci TID

(01) Bank pamięci EPC

(00) Zarezerwowany bank pamięci

2. Hasła „zabicia” i „dostępu” są przechowywane w banku pamięci zarezerwowanej (00).

3. Hasła dostępu i kasowania mają długość 32 bitów.

4. W banku Pamięci Użytkownika znajduje się miejsce na dane zdefiniowane przez użytkownika.

5. Bank pamięci użytkownika nie jest dołączony do wszystkich chipsetów, ale jeśli znacznik ma pamięć użytkownika, producent nie dostarcza go.

6. Pamięć użytkownika waha się od 32 bitów do ponad 64 tys.

7. EPC oznacza „Elektroniczny kod produktu” i nie należy go mylić z UPC, który oznacza „Uniwersalny kod produktu”.

8. Numery EPC mają różną długość od 96 bitów do 496 bitów. Najpopularniejsze długości EPC to 96 i 128 bitów.

9. Niektórzy producenci chipsetów podają unikalne numery EPC, inni nie. Należy o tym pamiętać przy zakupie znaczników RFID. Jeśli kupisz tagi bez unikalnych kodów EPC, po ich odczytaniu będzie to wyglądało tak, jakby w raportowanym polu odczytu znajdował się tylko jeden tag. Jeśli znaczniki EPC nie są unikalne, można je zakodować do unikalnych wartości za pomocą drukarki RFID (w przypadku wkładek lub etykiet RFID) lub poprzez kodowanie jednego znacznika na raz.

10. Jeśli obszar pamięci EPC nie jest zablokowany, wartości EPC można odczytywać i przepisywać tyle razy, ile jest to konieczne.

11. Kiedy znaczniki RFID są umieszczane na przedmiotach przeznaczonych do określonych zastosowań, np. w łańcuchu dostaw lub handlu detalicznym, numer EPC jest kodowany przy użyciu schematu identyfikacji. Schematy identyfikacyjne EPC zostały stworzone przez GS1 i wyjaśniają, jak kodować numer EPC w zależności od zastosowania przedmiotu. Schematy identyfikacji mają na celu wyjaśnienie przydziału bitów dla numeru EPC i zdefiniowanie liczby bitów w nagłówku, wartości filtra, partycji, prefiksie firmy, numerze referencyjnym pozycji i numerze seryjnym. Schematy te zostały stworzone w celu ujednolicenia przydziałów EPC i są wykorzystywane w branżach takich jak Departament Obrony oraz w obszarach takich jak handel światowy (GTIN) i globalne aktywa zwrotne (GRAI).